Łuszczyca jest jedną z bardziej rozpowszechnionych chorób skóry. Dotyka ok. 4% ludzi w Polsce. Charakteryzuje się raczej łagodnym, ale przewlekłym przebiegiem ze skłonnością do samoistnego ustępowania objawów. Nie jest chorobą zakaźną, lecz nieświadomość społeczeństwa i jego reakcje powodują, że często chorzy izolują się od otoczenia.
Wyróżnia się kilka typów łuszczycy. Do najczęściej występujących należy łuszczyca zwykła (90%) i łuszczyca paznokci. U niektórych chorych może pojawić się łuszczycowe zapalenie stawów. Często wykwity łuszczycy są mylone z wykwitami egzemy.
Przyczyny
Mechanizm powstawania tej choroby nie został dotychczas rozpoznany, ale uważa się, że główną rolę odgrywa nieprawidłowo funkcjonujący układ immunologiczny. Czynnikami, które powodują nasilenie choroby, mogą być: stres (wielu chorych tak twierdzi), nieodpowiednia dieta (gluten zawarty w zbożach, konserwanty w żywności, niektóre warzywa i owoce, alkohol, itd.). Przyczyną mogą być również niektóre choroby trzustki i wątroby, problemy z trawieniem, a także grzyby Candida Albicans. Powodem zaostrzenia się choroby bywają też niewyleczone ogniska zapalne, oparzenia, niektóre lekarstwa oraz zmiany hormonalne. Łuszczyca jest chorobą dziedziczną.
Objawy
Charakterystycznym objawem łuszczycy są wykwity różnej wielkości o barwie czerwonobrunatnej pokryte śnieżnobiałą lub srebrzystą łuską. W okresie zaostrzeń łuski obficie się złuszczają, a wykwity są wypukłe i rozognione. Najczęściej zajmują obszary ciała w okolicach kolan i łokci, owłosionej skóry głowy, a czasem pleców, klatki piersiowej, pośladków. Jednocześnie tym zmianom mogą towarzyszyć, w zależności od typu łuszczycy: łuszczycowe zapalenie stawów, uporczywy świąd i ból, łuszczyca paznokci, wysoka temperatura, osłabienie i inne przykre dolegliwości.
Leczenie
Leczenie dermatologiczne polega przede wszystkim na usunięciu łusek i zahamowaniu ich narastania. Do tego celu stosuje się różne maści i oliwy. Ponadto stosuje się kortykosteroidy, antybiotyki, fototerapię, fotochemioterapię oraz witaminy A i D3.
Zapobieganie nawrotom łuszczycy
- stosowanie diety bezglutenowej,
- nadmiar węglowodanów i cukrów jest przyczyną grzybicy, która powoduje nawroty łuszczycy,
- wykluczenie z diety ostrych przypraw i niektórych warzyw i owoców (np.pomidorów, czerwonej papryki, wiśni, truskawek),
- odpowiednia higiena skóry - uwaga na kosmetyki!,
- unikanie urazów skóry,
- spożywanie olejów rybnych i zwiększenie spożycia kwasów tłuszczowych omega-3,
- wyeliminowanie alkoholu, nikotyny i innych używek,
- promienie słoneczne są sprzymierzeńcem w walce z łuszczycą, lecz należy korzystać z nich z umiarem,
- leczniczo wpływa klimat morski,
- regularne ćwiczenia fizyczne pomagają pozbyć się nadmiaru emocji i zmniejszyć stres powodujący zaostrzenie się choroby.
Łuszczycy nie można w pełni wyleczyć, lecz można minimalizować jej nawroty. W tym celu, oprócz powyższych porad, należy wspomagać organizm preparatami ziołowymi. Niestety, nie ma zbyt dużo ziół, które hamują choroby autoimmunologiczne, ale wspomagając pracę poszczególnych organów, poprawiamy stan zdrowia i nie dopuszczamy do nawrotów.
Do ziół pomocnych w leczeniu łuszczycy zaliczamy:
- rdest powojowy (Polygonum convolvulus) - leczy zaburzenia przemiany materii, ma działanie antyseptyczne
- rdestowiec japoński (Polygonum cuspidatum) - wykorzystywany w leczeniu łuszczycy i innych chorób autoimmunologicznych, stosowany też w kuracjach odtruwających
- ostropest plamisty (Silybum marianum) - wspomaga regenerację uszkodzonych komórek, stosowany w leczeniu chorób wątroby
- lukrecja gładka (Glycyrrhiza glabra) - hamuje reakcje autoagresji, stosowana w leczeniu łuszczycy, ma właściwości przeciwzapalne i przeciwwirusowe